برای مشاهده بهتر مطالب سایت از مرورگر فایر فاکس یا کروم استفاده کنید.

پاسخ به پرسشها از دیدگاه مذاهب اسلامی (5) - موسسه آموزشی پژوهشی مذاهب اسلامی

مولف: احمد حسین فلاحی
مقدمه
مباحث اعتقادی، از مباحث بسیار دقیقاست که با نام پایة و اصول دین، همیشه مورد توجه متدینان و هجمة مخالفان بوده است. از آنجا که زیربنای فکری، فرهنگی، اقتصادی و حتی سیاسی هر فرد، از طرز تفکر و عقیدة او نشأت می‌گیرد، یک مسلمان نباید از اصول اعتقادی خود غفلت کند.
برنامه‌های آموزشی عقاید اسلامی، باید از دوران کودکی به صورت القای غیرمستقیم و در دوران نوجوانی و جوانی به گونه‌ای آسان و جذاب انجام شود؛ زیرا اثر بخشی آن در زندگی، آن هم در جوامع اسلامی اجتناب‌ناپذیر است و در صورت خالی بودن ذهن آنان از این مباحث، گرفتار تفکرات انحرافی می‌شوند.
چه بسا افرادی که به پوچی و انحراف و سردرگمی دچار شده‌اند و زندگی خویش را به تاریکی ابدی، مبدل کرده‌اند. به لحاظ اهمیت و دقت در این مباحث و نیز تبیین نامناسب آن‌ها، دشمنان زمینة مناسبی برای تاخت و تاز به ساحت افکار مسلمانان یافته‌اند و با سوء استفاده از اختلافات عقیدتی آنان، در برخی عرصه‌ها اختلافات بین آنان را بیشتر کرده‌اند؛ به گونه‌ای که در طول تاریخ بیشترین توان مسلمانان را به درگیری‌ها و اختلافات داخلی کشانده‌اند، گاهی با بزرگ‌نمایی اختلاف شیعه و سنی، موجب شده‌اند تا وقت‌ها، نیروها و هزینه‌ها به تبلیغ و تألیف ضدّ همدیگر صرف شود. در مواردی نیز با توطئه استکبار و استعمار پیر آن زمان، افرادی خوارج صفت را، از میان مسلمانان، شناسایی و علم کردند که غیر خود، همه را غیر موحد و مشرک می‌دانستند. چه خون‌هایی که از افراد بی‌گناه، برای نپذیرفتن عقاید کور آنان بر زمین ریخته شد یا از اعتقاد پاک مسلمانان سوء استفاده کردند.
امروز از یک سو با ایجاد شبهات و اشکالات در عقیدة مسلمانان اعم از شیعه و سنی و از سوی دیگر، با هجوم به اعتقادات شیعه، می‌کوشند فکر جوانان را مشوّش کنند.
مسایلی از قبیل حقوق و تنبیه زن و ایجاد شبهه در اعتقادات مسلمانان؛ مانند مباحث معاد، عالم برزخ، حیات برزخی و توان انبیا و اولیا، ارتباط با آنان و آموزش انبیای الهی و عصمت آنان و ... .
نمونه‌هایی است که دشمنان، در طول سال‌ها مطرح کرده‌اند و مسلمانان فرصت‌های فراوانی را به پاسخ‌گویی به آنها صرف کرده‌اند.
برخی از اشکالات، چه بسا کاملاً زندگی یک مسلمان را فرا گیرد و او را از ادامة راه بندگی خدا باز دارد؛ از این رو، لازم است با تبیین اعتقادات مسلمانان، برای پاسخ‌گویی به شبهات دشمنان، تلاش نموده و لحظه‌ای از تهیة خوراک سالم فکری مردم غفلت نکنیم.
در این مجموعه، برخی از اشکالات اعتقادی، به اختصار پاسخ داده شده است.
امیدواریم که پاسخ‌ها در راستای برطرف شدن ابهامات و شبهات مؤثر باشد. از صاحب‌نظران درخواست می‌شود از نقدها و پیشنهادهای خود دریغ نفرمایند.
در پایان از محقق ارجمند جناب آقای احمد حسین فلاحی و سایر پژوهش‌گرانی که در تدوین این مجموعه همکاری جدی داشته‌اند تشکر می‌نماییم.
 
فهرست مطالب
 
مقدمه
پرسش اول: سجده بر چه چیزی جایز است؟ آیا حتماً باید بر زمین سجده کرد؟ یا سجده کردن بر چیزهایی؛ مانند: فرش و موکت و ... هم جایز است و اگر سجده فقط باید بر خاک و زمین باشد؛ پس چرا از اعضای سجده فقط پیشانی را روی خاک می‌گذارید؟
پرسش دوم: آیا دعا می‌تواند در سرنوشت انسان مؤثر باشد؟ اگر چنین است، نقش علل و اسباب چه می‌شود؟
پرسش سوم: بزرگداشت حادثة کربلا، سبب اهتمام به قرآن است یا بی‌اعتنایی به آن!؟
پرسش چهارم: معنی «حسین منی و أنا من حسین» چیست؟
پرسش پنجم: رابطة شفاعت با عدل الهی چیست؟ آیا شفاعت، نوعی از پارتی‌بازی نیست؟
پرسش ششم: با وجود اختلافات صحابه، چگونه باید به آنها اقتدا کرد؟ و اگر پیامبر(ص) فرموده‌اند:«أصحابی کالنجوم» چرا بین اصحاب، اختلاف افتاد؟
پرسش هفتم: آیا خواندن قرآن و فاتحه در بزرگداشت شهادت افرادی مانند امام حسین(ع) کافی است؟
پرسش هشتم: چگونه حضرت علی(ع) می‌توانست در یک شبانه روز، هزار رکعت نماز بخواند؟
پرسش نهم: آیا بزرگداشت اولیای خدا، بدعت و شرک است؟
پرسش دهم: آیا بر تولد امام مهدی، دلیلی وجود دارد؟ آیا کسی او را پس از تولد دیده است؟
پرسش یازدهم: چرا خمس را باید به فقرای سادات پرداخت؟ آیا این عمل، نوعی امتیاز طبقاتی نیست؟
پرسش دوازدهم: آیا ازدواج موقت، موجب سؤ استفاده افراد منحرف و ترویج فحشا نیست؟
پرسش سیزدهم: اگر امامان معصوم(ع) از مرگ خود آگاه بوده‌اند، چرا از کارهای مرگ‌آور؛ مانند: خوردن چیزهای زهرآلود، رفتن به میدان جنگ(کربلا) و ... پرهیز نمی‌کردند؟
پرسش چهاردهم: آیا قرآن تحریف شده است؟
پرسش پانزدهم: آیا وحی، ویژة انبیا است، یا اینکه برای غیر انبیاء نیز وجود دارد؟
پرسش شانزدهم: آیا غیرخداوند، کس دیگری می‌تواند علم غیب داشته باشد؟
پرسش هفدهم: آیا علم غیب برای معصوم (ع) تکلیف‌آور است؟
پرسش هجدهم: چرا شیعیان، سنّت پیامبر اکرم(ص) را در احادیث اهل‌بیت(ع) متبلور می‌دانند و احادیث صحاح شش‌گانه را حاکی از سنت پیامبر نمی‌دانند و به آنها عمل نمی‌کنند؟
پرسش نوزدهم: آیا این‌گونه عزاداری‌ها که در زمان رسول خدا(ص) نبوده است بدعت به شمار نمی‌آید؟ و اصلاً آیا عزاداری در سیرة پیامبر و صحابه وجود داشته است؟
پرسش بیستم: آیا بر انسان مرده هم، می‌توان از انبیاء و اولیا مغفرت خواست؟
پرسش بیست‌ و یکم: چرا امام صادق(ع) بر قبر امیرمؤمنان علی(ع) حرم و گنبد نساخت؟
پرسش بیست‌ و دوم: آیا همان‌گونه که انبیا و اولیا می‌توانند افراد را یاری کنند، می‌توانند دشمنان را هم شکست دهند؟ یا مانع رسیدن آنان به فیوضات شوند؟
پرسش بیست و سوم: عایشه از نگاه شیعه جایگاه خوبی ندارد. قرآن کریم می‌فرماید: (الخبیثات للخبیثین والخبیثون للخبیثات)؛ بنابراین، پیامبر چگونه با او ازدواج کرده است؟
پرسش بیست و چهارم: انبیا و اولیا چگونه در یک لحظه، این همه متوسل را پاسخ می‌دهند؟
پرسش بیست و پنجم: با توجه به پیروزی امام حسین(ع)، عزاداری برای او به چه معناست؟
پرسش بیست و ششم: آیا تشخیص این که کدام مشکل را فقط خدا می‌تواند حل کند و کدام را انبیا نیاز است؟
پرسش بیست و هفتم: حکم شرکت در مجالس حسینی چیست؟
پرسش بیست و هشتم: حکم سینه‌زنی در مراسم عزاداری چیست؟
پرسش بیست و نهم: آیا انبیا و اولیا استراحتی هم دارند یا در اوقات شبانه روز پاسخ‌گوی حوایج مردم هستند؟
پرسش سی‌ام: اگر مشکلی از جانب خدا باشد و انبیا و اولیا بخواهند آن را حل کنند، سر انجام چه می‌شود؟ چگونه با هم کنار می‌آیند؟
پرسش سی و یکم: اگر خداوند قادر مطلق است و همة مشکلات را می‌تواند حل کند، پس یاری خواستن از غیر او؛ چه معنایی دارد؟
پرسش سی و دوم: آیا مردگانی که در بر هستند، می‌شنوند؟ و آیا صدای زندگان به آنان می‌رسد؟
پرسش سی و سوم: اگر انبیا و اولیا مشکلات را حل می‌کنند، چه نیازی به خداوند است؟