• یکشنبه، ۱۹ مرداد ۱۳۹۹
  • الأحد، 19 ذو الحجة 1441
  • Sunday, 9 August 2020

آيا در زمان حضرت رسول‏ صلى الله عليه وآله نيز مثل هم اكنون احزاب و گروه هاى مختلف وجود داشته است؟ در صورت مثبت بودن برخورد حضرت رسول با اين گروه ها چگونه بوده است؟

آيا در زمان حضرت رسول‏ صلى الله عليه وآله نيز مثل هم اكنون احزاب و گروه هاى مختلف وجود داشته است؟ در صورت مثبت بودن برخورد حضرت رسول با اين گروه ها چگونه بوده است؟

پاسخ : پيدايش احزاب، گروه ها و سازمان ها به شكل كنونى آن كه داراى نظامی منسجم تشكيلاتى تعريف شده، اساسنامه مدون، مقامات حزبى، منابع مالى مورد نياز و اهداف تعريف شده باشد پديده ‏اى است كه پس از انقلاب كبير فرانسه بروز يافته است و در علل پيدايش آن بعضى از جامعه شناسان مسايل سياسى، مسأله انتخابى شدن حكومت و ضرورت شناخت مردم از حاكمان آينده و دلايلى از اين دست را بر شمرده اند و براى اطلاع بيشتر مراجعه به كتاب با بسته‏ هاى جامعه ‏شناسى سياسى نوشته دو ورژه می ‏تواند مفيد باشد.
تشكيل جامعه و متشكل شدن انسانها در گروههاى اجتماعى، وجود حكومت براى اداره جامعه، كسب قدرت ضرورتى اجتناب‏ ناپذير بوده و تلاشهاى فراوان فردى و گروهى براى تصاحب آن انجام شده است و نيز در صورت كسب قدرت توسط فرد و يا گروهى، وجود حركتهاى جانبى براى مشاركت در قدرت، ايجاد كانون هاى جديد قدرت و ديگر اغراض همواره به چشم می ‏خورد در اصطلاح هرم سياسى به گروه هاى كه با هدفى خاص براى تحت نفوذ قرار دادن حاكميت تلاش می ‏كنند گروه هاى نفوذ می ‏گويند مثلاً افرادى بر اساس پيوندهاى قبيله ‏اى، نژادى، مذهبى و يا اهداف خاص ملى و يا صحيح دانستن روش ويژه براى اداره امور جامعه، سياستگذارى و ديگر اغراض به دور يكديگر جمع شده و گروه نفوذ تشكيل دهند. گروه هاى نفوذ يكى از تشكلهايى می ‏باشد كه چه به صورت نظام يافته و چه بدون انجام تشكيلاتى و يا محتوايى نفوذ گروهى در جوامع وجود داشته و دارد و پرواضح است كه جامعه اسلامی زمان حضرت رسول‏ صلى الله عليه وآله نيز از آن مستثنى نيست.
علاوه بر گروههاى نفوذ، گروه هاى انجمنى شامل انجمنهاى مذهبى، انجمنهاى قومی ، و غيره همواره در جوامع بشرى وجود داشته اند. يكى از ديگر ساختارهاى سياسى كه در همه كشورهاى جهان بخصوص در كشورهاى آسيايى از روزگار باستان وجود داشته آن است كه در اصطلاح علوم سياسى شبكه حامی پيرو گفته می ‏شود. اين شبكه به عنوان ركن تعيين كننده در نظامهاى اربابى فئوداليته مطرح است و تشكيلات آن از شاه، اربابان تابع شاه، ارباب، مستشاران فرماندهان و نيز برده‏ ها، مستأجران و مالكان اصلى تشكيل يافته است كه همگى با رشته ‏هاى وابستگى و وفادارى شخصى به يكديگر پيوند می ‏خورند. شبكه حامی پيرو را نيز می ‏توان جزو تشكل هاى مطرح در جوامع قديم دانست. براى اطلاع بيشتر به كتاب چارچوب هاى نظرى براى بررسى سياست تطبيقى نوشته جمعى از نويسندگان ترجمه على رضا طيب مراجعه كنيد. با توجه به توصيحات داده شده می ‏توان گفت كه در زمان رسول اكرم ‏صلى الله عليه وآله احزاب به شكل كنونى آن وجود نداشته است ولى گروههاى مختلفى به شكل گروههاى نفوذى، گروههاى انجمنى و با شبكه حامی پيرو وجود داشته كه سابقه بعضى از آنها به پيش از بعثت پيامبر تا فتح مكه توسط حضرت رسول اكرم ‏صلى الله عليه وآله باز می ‏گردد. فعاليت اين گروهها در زمان حضرت رسول ‏صلى الله عليه وآله به صورت علنى و يا مخفى وجود داشته است. بعضى از اين گروهها عبارتند از 1- گروه يهوديان، بعد از بعثت حضرت رسول ‏صلى الله عليه وآله و بخصوص پس از هجرت آن حضرت به مدينه، يهوديان به اشكال مختلف كارشكنى نموده و براى محو اسلام و حكومت نوپاى حضرت رسول ‏صلى الله عليه وآله تلاش می ‏كردند. به طور مثال: چهار ماه پس از بيرون راندن يهوديان بنى نضير از مدينه، گروهى از يهوديان خيبر به سركردگى حى بن اخطب به تحريك كفار مكه و ايجاد نيرويى نظامی با نقشه و طرح از قبل تعيين شده براى مبارزه با حضرت رسول ‏صلى الله عليه وآله و مسلمانان پرداختند كه تلاش آنها به جنگ خندق ختم شد. اين گروه را می ‏توان جزء گروه هايى دانست كه در صدر اسلام با طرح و نقشه مشخص براى مبارزه و محو حكومت اسلامی پيامبرصلى الله عليه وآله بر پايه علايق مذهبى يهودى تلاش می ‏كرده اند. ابعاد تلاش اين گروه بسيار گسترده است. براى نمونه براى تشويق قبايل غطفان به شركت در جنگ خندق قرار دادى به اين مضمون بين اين گروه و رؤساى قبايل غطفان بسته شد كه به موجب آن قبيله غطفان متعهد گرديد براى جنگ خندق شش هزار مرد بسيج كند و در برابر آن يهوديان محصول يكسان خرماى خيبر را به قبيله غطفان ببخشند. يهوديان با طرح سؤالات و شبهات گوناگون بين مسلمين به مبارزه فكرى عقيدتى با حكومت نوپاى اسلام پرداخته اند. در مقابله با اين گروهها كه می ‏توان آنها را جزء گروههاى معاند نظام اسلامی به شمار آورد مبارزات پيامبر به روشنى در تاريخ نمايان است. آن حضرت در بسيارى از موارد گوناگون ناگزير از جنگ و درگيرى مسلحانه با اين گروه بود كه جنگ خندق و خيبر نمونه ‏هاى از آن است. بنابراين می ‏توان گفت كه پيامبر در مواجهه با كسانى كه قصد براندازى نظام اسلامی را داشته اند تمام برخورد كرده و از كيان اسلام دفاع می ‏نمود. پس از فتح مكه توسط پيامبر گرامی اسلام، شيوه مبارزه يهوديان تغيير كرد و بعضى از عالمان يهودى كه به ظاهر مسلمان شده بودند دست به حمله عليه مبانى فكرى اسلام زدند كه بارزترين شيوه آنها جعل روايت از پيامبر اسلام می ‏باشد. براى اطلاع بيشتر به كتاب پيامبرى و جهاد نوشته جلال الدين فارسى مراجعه شود.
گروه دوم گروه منافقان است؛ پيش از هجرت پيامبر به مدينه قرار بود مردم مدينه عبداللَّه بن اُبى ابن سلول عوفى را به عنوان حاكم و فرمانروا برگزينند و حتى براى او تاج شاهى نيز مهيا شده بود. با هجرت پيامبرصلى الله عليه وآله به مدينه و تحت الشعاع قرار گرفتن، اين شخصيت و ديگر همفكرانش دست به مبارزه با اسلام و حكومت اسلامی زدند كه تهمت زنا به همسران پيامبر يكى از صدها مورد اشكال گوناگون مبارزه آنها با پيامبر گرامی اسلام است. تلاش اين گروه تا هنگام رحلت پيامبر ادامه داشته و بارها آيات قرآن در مورد آنها نازل می ‏شد و توطئه ‏هاى آنان را نقش بر آب می ‏كرد. كتاب پيامبرى و جهاد به ذكر نام بعضى از اين افراد پرداخته است.
گروه ديگر، گروه كفار قريش است. مبارزات اين گروه با پيامبر گرامی از آشكارترين فصول تاريخ است و شيوه برخورد پيامبر با اين گروه نيز به روشنى معلوم است. بنابراين جهت جلوگيرى از طولانى شدن مطلب از ذكر آن خوددارى می ‏شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code