• سه شنبه، ۶ مهر ۱۴۰۰
  • الثلاثاء، 20 صفر 1443
  • Tuesday, 28 September 2021

پرسش: آيا حفظ حجاب براى زنان كهنسال نيز واجب است؟

پرسش: آيا حفظ حجاب براى زنان كهنسال نيز واجب است؟

“پاسخ : يكى از حكمت‏هاى حجاب جلوگيرى از ترويج بى‏ عفتى و فساد و فحشايى است كه در پى نگاه هوس‏ آلود مردان به بدن زنان بيگانه صورت می ‏گيرد. از آن جا كه زنان سالخورده جاذبه جنسى خود را از دست داده ‏اند، ديگر ضرورتى براى پوشش آنان وجود ندارد. البته اين بدان معنا نيست كه اصلا پوششى در برنداشته باشند و مجاز باشند خود را زينت و آرايش كنند، بلكه ملزم به استفاده از پوششى به عنوان حجاب نيستند.
قرآن مجيد، در سوره نور، آيه 60، در اين‏ باره می ‏فرمايد: «وَ الْقَوَاعِدُ مِنَ النَّساءِ اللاتِى لا يَرْجُونَ نِكاحاً فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرَّجاتٍ بِزينَةٍ وَ أَنْ يَسْتَعْفَفْنَ خَيْرٌ لَهُنَّ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ»؛ «و بر زنان از كار افتاده‏اى كه اميد زناشويى ندارند، گناهى نيست كه پوشش خود را كنار نهند به شرط آن كه زينتى را آشكار نكنند. و عفت ورزيدن براى آنان بهتر است و خدا شنوا و دانا است».
در روايتى از امام صادق‏ عليه السلام درباره اين آيه آمده است كه منظور از كنار نهادن پوشش، روسرى و چهارقد براى زنان مسن است. [1] در حديث ديگرى از همان امام، سخن گذشته تكرار شده و در بخشى از آن اضافه گشته است كه اگر اين كار صورت نگيرد، بهتر است. [2] همچنين در حديث ديگرى از ايشان فقط كنار گذاشتن چهارقد مجاز شمرده شده است. [3]
ابن عباس گويد: مقصود از «ثيابهنّ»، جلباب (چهارقد) است. قرطبى بعد از نقل چند روايت درباره آيه فوق می ‏گويد: «صحيح آن است كه زنانى كه مأيوس از زناشويى هستند، همچون زنان جوان, ستر و پوشش خود را كنار نگذارند، جز آن كه پير زنان می ‏توانند از جلباب (چهارقد) كه روى درع (پيراهن)[4] و خمار (روسرى) می ‏اندازند، استفاده نكنند. اين مطلب را ابن مسعود و ابن جبير و جز او نيز گفته‏ اند. [5] آيت اللَّه مطهرى درباره آيه بالا می ‏گويد: «اين سومين استثنا در مسأله پوشش است… در اين جا می ‏فرمايد: زنان از پا افتاده‏اى كه اميدى به ازدواج ندارند، می ‏توانند لباس روى خود را بر زمين نهند، مشروط بر اين كه نخواهند خودنمايى و خودآرايى بكنند. در عين حال اگر جانب عفاف را رعايت كنند و خود را پوشيده دارند، بهتر است… . مقصود از «قواعد»،… زنان سالخورده ‏اى هستند كه… ديگر مطلوب مرد، از نظر جنسى، واقع نمی ‏شوند و لذا اميدى به ازدواج ندارند. ممكن است طمع داشته باشند، ولى اميدى ندارند. جمله «أن يضعن ثيابهنّ»، می ‏فهماند كه زن دو نوع لباس دارد: يكى لباس بيرون و ديگر لباس داخل منزل. آنچه رخصت داده شده است، اين است كه زنان سالخورده می ‏توانند لباس رو را دربياورند، ولى در عين حال به آن ها اجازه خودنمايى و خودآرايى داده نشده است…». [6]
در استفتايى كه از دفتر مقام معظم رهبرى درباره پرسش فوق شد، پاسخى بدين مضمون ارايه گرديد: اگر زنان سالخورده به حدى رسيده باشند كه فاقد جاذبه جنسى باشند گرچه بايستى بدن خويش را از نامحرمان بپوشانند ولى پيدا بودن موهايشان اشكالى ندارد اما در زنان جوان فقط وجه و كفين از پوشاندن استثنا شده است.”

پاورقي
“[1] عَن أبي عبداللَّه أنّه قرأ: «أنْ يَضَعْنَ ثيابَهُنَّ»، قال: «الجلباب و الخمار إذا كانت المرأة مسنّة». كافى، ج 5، ص 522، باب «القواعد من النساء»، دار صعب و دار التعارف, بيروت.
[2] كافى، ج 5، ص 522.
[3] همان، عن أبي عبداللَّه ‏عليه السلام قال: «القواعد من النساء ليس عليهنّ جناحٌ أن يضعن ثيابهنّ، قال: تضع الجلباب وحده».
[4] براى درع، معانى ديگرى هم ذكر شده است. ر.ك: لسان العرب، ماده درع.
[5] الجامع، قرطبى، ج 12، ص 309، طبع داراحياء التراث العربى، 1966.
[6] مسأله حجاب، ص 151-150، نشر صدرا.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code