• پنجشنبه، ۲۷ خرداد ۱۴۰۰
  • الخميس، 7 ذو القعدة 1442
  • Thursday, 17 June 2021

چرا خداوند مسلمانان و انسان‌های مظلوم را كه در سرتاسر دنيا به‌صورت وحشيانه كشته مى‏‌شوند، نجات نمى‌‏دهد؟

چرا خداوند مسلمانان و انسان‌های مظلوم را كه در سرتاسر دنيا به‌صورت وحشيانه كشته مى‏‌شوند، نجات نمى‌‏دهد؟

پاسخ:

بديهى است كه بسيارى از بلاها و مصائبی كه به مسلمانان مى‌‏رسد، نتيجه و فرجام اعمال بدى است كه انجام داده‌‏اند. در قرآن مجيد دراین‌باره آمده است: «وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِير؛[1] و هر مصيبتى كه به شما مى‌‏رسد، به سبب اعمالى است كه انجام داده‌‏ايد و بسيارى را نيز عفو مى‌‏كند».

 در حديثى، رسول خدا صلی‌الله عليه وآله ذيل آيه فوق، فرمودند: «خَیْرُ آیَهًٍْ فِی کِتَابِ اللَّهِ هَذِهِ الْآیَهًُْ یَا عَلِیُ (علیه السلام) مَا مِنْ خَدْشِ عُودٍ وَ لَا نَکْبَهًِْ قَدَمٍ إِلَّا بِذَنْبٍ…؛[2] اين آيه (وَ ما أَصابَكُمْ…) بهترين آيه در كتاب خداست. اى على، هر خراشى كه از چوبى بر تن انسان وارد مى‌‏شود و هر لغزش قدمى، بر اثر گناهى است كه از او سر زده است».

ناگفته نماند که مصیبت‌هایی كه به اوليای الهى و انبيا و ائمه‏ علیهم‌السلام مى‌‏رسد، قطعاً ربطى به گناه و معصيت ندارد؛ زيرا آنان از هر گناه و معصيتى پيراسته و معصوم‌اند؛ بلكه علت آنها را در اسباب ديگرى بايد جُست.

 به نظر مى‌رسد كه قتل و كشتار مسلمانان، براثر اعمال نادرست و غلط آنان و فرجام عملکرد سوء آنهاست و چون خداوند به افراد باایمان -كه دين و مظاهر دينى او را يارى مى‏‌كنند-، وعده نصرت و يارى داده، مى‏‌توان فهميد كه اگر انسانى مؤمن نباشد، يا آنكه مؤمن باشد ولى دين و مظاهر و شعاير دينى را تقويت و حمايت نكند و در راه پيشبرد اهداف و اغراض مذهبى گام برندارد، مورد وعده حتمى يارى خداوند -كه در اين آيه شريفه: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُركُم وَيُثَبِّت أَقدامَكُم»[3]، از آن سخن به ميان آمده-، قرار نخواهد گرفت.

 نكته قابل‌ذکر ديگر آنكه، چون دنيا دار بلا و امتحان است، علت برخى از مرگ‌ومیرها را در همين مهم بايد جستجو كرد. قرآن مجيد دراین‌باره مى‏‌فرمايد: «وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ؛[4] و مسلماً شما را به عواملى چون ترس و گرسنگى و نقصان اموال و از دست دادن وابستگان و نزديكان و كاستى محصولات، آزمايش مى‏‌كنيم و بشارت دِه صابران را».

پاورقي:

 [1] سوره شورى، آيه30.

[2] تفسير نمونه، ج20، ص440.

[3] سوره محمد، آيه7.

[4] سوره بقره، آيه155.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code